Prenumerata z

Warszawski

Najnowsze Wydania

Naprawdę Warszawianka

Bohaterka przypominała wielokrotnie: „Wojna to najgorsze zło, jakie może spotkać człowieka. Myśmy nie chcieli zabijać, myśmy chcieli po prostu żyć w wolnym kraju”. Jej walka o godność nie skończyła się w momencie kapitulacji Powstania Warszawskiego. Główną misją jej życia, swoistym testamentem zdanym przed Bogiem i historią, stała się troska o godny spoczynek towarzyszy broni oraz tysięcy bezimiennych ofiar cywilnych.
Tomasz Gołąb /Foto Gość

„Chcę prosić wszystkich Warszawiaków – nie zapominajcie o nas, nie zapominajcie, że mieliśmy tak niewiele lat, ale kochaliśmy to miasto i chcielibyśmy, żebyście wy też je tak kochali” – apelowała krótko przed odejściem na wieczną wartę.

Zmarła 18 sierpnia, w wieku 99 lat. Uczestniczka Powstania Warszawskiego, Honorowa Obywatelka Miasta, nauczycielka i działaczka. Przez całe życie walczyła o pamięć poległych w powstaniu, ale szczególnie o pamięć o cywilnych ofiarach zrywu. – Miałem szczęście i zaszczyt poznać ją dzięki „Pomnikowi Matki”. To z jej inicjatywy moja „Pusta Pieta” została ustawiona w Parku Powstańców Warszawy na Woli jako upamiętnienie wszystkich matek dotkniętych wojną, szczególnie matek powstańców warszawskich. Pani Wanda była dla mnie wielkim wsparciem, w trudnym dla mnie czasie stała się wzorem siły, mądrości i właśnie matczynego ciepła. Jestem jej za to głęboko wdzięczny – mówi Łukasz Krupski, autor rzeźby ustawionej obok Izby Pamięci przy Cmentarzu Powstańców Warszawskich na Woli.

Dziękujemy, że z nami jesteś

To dla nas sygnał, że cenisz rzetelne dziennikarstwo jakościowe. Czytaj, oglądaj i słuchaj nas bez ograniczeń.