Projekt świątyni w duchu neorenesansu powierzono Henrykowi Marconiemu, a inspiracją dla proporcji i wystroju wnętrza stał się Kościół Santa Giustina w Padwie. Budowa była ogromnym przedsięwzięciem finansowanym ze składek społecznych, a jej skala była imponująca, gdyż dolna część świątyni mogła pomieścić do trzech tysięcy osób, natomiast górna aż pięć tysięcy, co przez niemal wiek czyniło ją największym kościołem w stolicy.