Czy można przeżyć błogie dni w domu opieki, na który zostaliśmy skazani wbrew naszej woli? Z ostatniej premiery w Teatrze Ateneum pod tym właśnie tytułem („Błogie dni” Deirdre Kinahan, w reż. Wojciecha Urbańskiego) wynika, że tak. Może dlatego, że już niczego nie oczekujemy, nie musimy się szarpać ani o nic walczyć, a nade wszystko, gdy spotkaliśmy kogoś, kto nas rozumie, podziwia, kto chce nam wreszcie ofiarować bezinteresowną przyjaźń.