W drugiej konferencji o. Antonello rozważał kolejny wers Ewangelii o uzdrowieniu paralityka nad sadzawką Siloe. - My także jesteśmy paralitykami. To brak doświadczenia miłości od swoich rodziców powoduje paraliż - marzeń, pragnień, działania, pójścia do przodu. Ile razy nie jesteśmy przez nich kochani, tyle razy myślimy, że nikt nas nie kocha i nigdy nie pokocha. Brak miłości powoduje w sercu ranę - mówił. - To jest bardzo ważne, by poświęcać dzieciom czas, rozmawiać z nimi, opiekować się nimi. Fakt obecności rodziców pozwala dziecku marzyć o rzeczach wielkich - mówił do rodziców.

ZOBACZ TRANSMISJĘ:

- Ważne jest rozumienie tej rany, docenienie tego doświadczenia - dzięki temu możemy powiedzieć: "nie popełnimy tych samych błędów, co rodzice” - kontynuował.

Duchowny wyjaśnił, że paralityk z Ewangelii jest także żebrakiem, pozostawionym przez najbliższych przez 38 lat, przez całe życie nie otrzymał czułości i miłości od ludzi. Przez to stał się żebrakiem.

- Czy ty masz prawdziwych przyjaciół? Kiedy nie mamy prawdziwych przyjaciół, którzy nas wspierają, kochają i wierzą w nas, stajemy się żebrakami - mówił

Wiele osób ukradkiem płakało. O. Antonello podszedł do młodej dziewczyny i przytulił ją. -  Jezus chce nas uzdrowić z paraliżu - powiedział.