Była wigilia. Mroźna. Siostry albertynki z Pragi pospiesznie szykowały się do Pasterki. Pod drzwiami zakonnego domu leżał człowiek. Pijany do nieprzytomności. – Początkowo próbowałyśmy zorganizować mu miejsce w noclegowni, ale ze względu na to, że był pod wpływem alkoholu nikt nie chciał go przyjąć. Przygarnęłyśmy więc go do siebie – wspomina s. Maksymiliana. Kiedy się ocknął, wyciągnął z kieszeni różaniec. Dla albertynek to był znak, że Maryja zawsze czuwa nad swoimi dziećmi. – Nie pierwszy raz Bóg przyprowadza do nas ludzi, którzy potrzebują naszego wsparcia – mówią.