Nowy numer 46/2018 Archiwum

Dla tych, którzy wierzą

Jeśli jeszcze nie wszyscy wiedzą, że w Warszawie pojawiła się kolejna scena, zapraszam do Teatru Oratorium im. Świętego Jana Bosko przy bazylice Najświętszego Serca Jezusowego przy ul. Kawęczyńskiej 53.

Dla widzów oczekujących od sceny ważkich treści i materiału do głębokiej refleksji za sprawą Jarosława Witaszczyka, dyrektora artystycznego, i ks. Sławomira Szczodrowskiego, kierownika salezjańskiego oratorium, powstało miejsce prezentujące wierność wartościom chrześcijańskim. Wśród wielu warszawskich scen ma przecież prawo istnieć jedna dla widzów szukających prawdy przekazu i religijnych treści. Pierwszym spektaklem w Teatrze Oratorium był „Mój syn, Maksymilian” o więzi Maksymiliana Kolbego z matką Marianną i z drugą Matką – Maryją. Wzruszający, grany przez Łukasza Lewandowskiego i Ewę Ziętek w reżyserii Marcina Kwaśnego. Aktualną premierą jest „Historyja o chwalebnym zmartwychwstaniu Pańskim” Mikołaja z Wilkowiecka, autentyczny tekst sprzed pięciu wieków.

Tym razem reżyserii podjął się młody twórca Mateusz Olszewski. Przeniósł znany z Biblii epizod dotyczący zmartwychwstania w czasy nam współczesne. Z naszym niedowiarstwem, z podziałami i z racjonalizmem, który niweczy bezwzględną wiarę. Jakie przeszkody stoją na drodze do przyjęcia zmartwychwstania? W postaciach odnajdujemy nasze dzisiejsze troski, zmartwienia i zniewolenia. Jest też Jezus, żywy Bóg i Człowiek, który niweczy władzę śmierci, ratuje tych, którzy jej podlegli, i prosi, abyśmy szli dalej i głosili prawdę o Zmartwychwstałym. Na szczęście są tu kobiety odczytujące przepowiednie z gorącą wiarą. Spotykamy je na scenie, grane z przejęciem przez zawodowe aktorki. Dzięki temu spektakl jest żywy, poruszający, pozwalający i nam zająć stanowisko. Nie odwołujemy się do faktów, które przecież znamy, ale do emocji, do cudu, który się zdarzył. Jak czytamy w programie: „w przedstawieniu dokonuje się poznawanie i ujawnianie Bożego zamysłu. Służą temu środki artystyczne teatru i dramatu, które mają wyrażać najgłębszą prawdę, a przy tym być zakotwiczone w piśmie, jak i nowe”. Ważną rolę – Chrystusa – interpretowaną współczesnymi środkami, gra młody aktor Kamil Przystał. Jest stanowczy, rygorystyczny, sprawiedliwy. Sam spektakl wykorzystuje język staropolski, więc w programie zamieszczony został nawet słowniczek.

« 1 »
oceń artykuł

Zobacz także

Ze względów bezpieczeństwa, kiedy korzystasz z możliwości napisania komentarza lub dodania intencji, w logach systemowych zapisuje się Twoje IP. Mają do niego dostęp wyłącznie uprawnieni administratorzy systemu. Administratorem Twoich danych jest Instytut Gość Media, z siedzibą w Katowicach 40-042, ul. Wita Stwosza 11. Szanujemy Twoje dane i chronimy je. Szczegółowe informacje na ten temat oraz i prawa, jakie Ci przysługują, opisaliśmy w Polityce prywatności.

Zapisane na później

Pobieranie listy