W homilii metropolita warszawski, odwołując się do przypowieści o Synu Marnotrawnym, przypomniał, że ten fragment bywa nazywany sercem Ewangelii miłosierdzia. Podkreślił, że obaj bracia z przypowieści są pogubieni z powodu pychy i braku wdzięczności. Zauważył, że powrót młodszego syna nie był od razu doskonałym nawróceniem, ale ojciec – najważniejsza postać tej przypowieści, nieustannie na niego czekał. Nawiązując do drugiego syna, którego religijność była pozbawiona serca, hierarcha powiedział, że obaj bracia są w pewnym sensie obrazem każdego człowieka. – Który z tych dwóch jest nam bliższy? Od razu odpowiem: obaj. Czasem jeden, czasem drugi dochodzi w nas do głosu. Ci dwaj bracia są w nas i my jesteśmy w nich – wyjaśnił, podkreślając, że każdego z tych synów ojciec kocha nie dlatego, że coś zrobili albo czegoś nie zrobili, ale dlatego, że są. – Do jednego wychodzi, na drugiego czeka. Jednemu rzuca się na ramiona, drugiemu cierpliwie tłumaczy.