W festiwalu chodzi głównie o integrację osób z niepełnosprawnościami oraz umożliwienie im artystycznej ekspresji w duchu chrześcijańskim. Wydarzenie co roku pozwala uczestnikom poczuć się częścią wspólnoty, buduje ich poczucie własnej wartości i daje szansę na zaprezentowanie talentów, które często szlifują przez cały rok.

Organizatorem Mazowieckiego Festiwalu Piosenki Religijnej był już po raz szósty Zespół Szkół Specjalnych nr 85 przy ul. Elektoralnej. Mottem wydarzenia po raz kolejny były słowa: "Być radosnym, dobrze czynić, wróblom  pozwolić ćwierkać". W tym roku bohaterką prezentowanych pieśni była Maryja.

Festiwal był także okazją do wymiany doświadczeń między pedagogami. Łukasz Barszczewski, katecheta ze Szkoły Podstawowej Specjalnej nr 177 w Warszawie, dzielił się trudami nauczania religii wśród dzieci z niepełnosprawnościami czy autyzmem. - Mają trudność ze zrozumieniem abstraktu, jakim jest Pan Bóg. Nie można Go dotknąć, więc musimy pokazywać wiarę na obrazkach, filmach i zdjęciach. Dziś nasze uczennice Maja, Sandra i Matylda zaśpiewają "Błogosławiona jesteś" - zapowiadał.

W przesłuchaniach festiwalu pod hasłem "Tobie śpiewamy, Maryjo" wzięło udział prawie 150 artystów - od najmłodszych dzieci ze szkół podstawowych po dorosłych uczniów szkół przysposabiających do pracy (do ok. 24. roku życia). Byli to przedstawiciele 15 placówek z całego Mazowsza, w tym osoby z niepełnosprawnością intelektualną, ruchową oraz ze spektrum autyzmu.

- To znaczące wydarzenie dla naszej społeczności: uczniów, rodziców i nas, katechetów - podkreśliła Bożena Pawlak, nauczycielka religii i współorganizatorka, podkreślając skalę wydarzenia.

Foto Gość DODANE 29.04.2026

VI Mazowiecki Festiwal Piosenki Religijnej

​Organizatorem był już po raz szósty Zespół Szkół Specjalnych nr 85 przy ul. Elektoralnej. Mottem festiwalu po raz kolejny były słowa: "Być radosnym i wróblom pozwolić ćwierkać". W tym roku bohaterką prezentowanych pieśni była Maryja.  

Organizatorzy podkreślali, że festiwal to nie tylko konkurs, ale forma integracji. Małgorzata Dziekan, psycholog szkolny, wskazuje na głęboki sens tego typu inicjatyw dla osób z niepełnosprawnościami. - Danie takiej szansy pozwala im zaistnieć w poczuciu bycia wartościowym i docenionym. To wartość zaistnienia na scenie, w kulturze. Wielu uczestników występuje po raz kolejny i widać u nich ogromne obycie z mikrofonem, światłem, publicznością i oklaskami. Te wszystkie aspekty udziału uczniów z niepełnosprawnościami w wydarzeniu, takim jak nasz Festiwal, są ważnymi elementami ich przygotowania do życia w społeczeństwie - tłumaczyła.

Wsparcie merytoryczne i duchowe zapewniła Kuria Archidiecezji Warszawskiej, reprezentowana w jury przez ks. Marcina Klotza, duszpasterza dzieci i młodzieży. Duchowny zwrócił uwagę na niezwykłą autentyczność młodych artystów. - Z doświadczenia pracy z młodzieżą z niepełnosprawnością wiem, że jest ona bardziej konkretna w relacji z Panem Bogiem niż osoby pełnosprawne. Dla niej wiara jest tak naturalna i prosta, jak codzienne życie. Tacy młodzi jak wierzą, to wierzą całym sercem, co doskonale widać na tym festiwalu. To przeżywanie wiary wyraża się tu w wymiarze artystycznym - śpiewają nie tylko ustami, ale całym sobą - stwierdził.

Podobne wrażenia odniósł ks. Rafał Główczyński ("Ksiądz z osiedla"), który był gościem festiwalu. - Widzę tu mnóstwo autentyczności, radości, a czasem i nieporadności, która jest po prostu piękna. Ci młodzi ludzie mają swoje wyzwania, o których tylko oni wiedzą, jak są ogromne. To, jak reagują na występy kolegów, jak klaszczą i krzyczą z radości, pokazuje, że tutaj nie czuć konkurencji, tylko wzajemne wsparcie - dzielił się wrażeniami.

Festiwal to także świadectwo małych-wielkich cudów. Jednym z nich jest historia Alana, podopiecznego Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Jurkach. - Alan to chłopiec z autyzmem, który kiedyś w ogóle nie mówił, a teraz śpiewa. Bardzo często ćwiczymy pieśni religijne i tak trafił do naszego chóru. Jego ulubioną pieśnią jest "Oto jest dzień", a dziś zaśpiewa "Popatrz, Matko, moje serce" - opowiadała wzruszona Anna Basińska, nauczycielka i katechetka z Jurek.

Podobne emocje towarzyszyły występowi Katarzyny Drosio, uczennicy z zespołem Downa. Jej mama podkreśla, że przygotowania do festiwalu trwały wiele tygodni i były dla córki źródłem ogromnej radości. - Kasieńka dzięki nauce i opiece nauczycieli bardzo dobrze się rozwija. Śpiew pomaga jej w wyraźniejszym mówieniu, to taka forma logopedii. Kasia nie mogła się doczekać tego konkursu - śpiewa wieczorami, rano przed lustrem, a nawet w wannie. Na pytanie, kim jest dla niej Maryja, odpowiada krótko: "Mama, która mieszka w niebie" - podkreśla mama Kasi.

Po emocjonujących przesłuchaniach i burzliwych obradach jury, w którego skład wchodziła m.in. śpiewaczka operowa Anna Maria Adamiak, ogłoszono zwycięzców. W kategorii zespołów zwycięstwo odniosła Szkoła Podstawowa Specjalna nr 111 z ul. Różanej w Warszawie, natomiast drugie miejsce zajął Zespół Szkół Specjalnych w Grójcu. Trzecie miejsce w tej samej kategorii przypadło Zespołowi Szkół Specjalnych nr 102 przy ul. Derkaczy w Warszawie. Wśród solistów najwyższe wyróżnienie otrzymał Łukasz Gorczyński z Zespołu Szkół Specjalnych w Ostrówku. Drugie miejsce przypadło Katarzynie Drosio ze Szkoły Podstawowej nr 243 przy ul. Elektoralnej w Warszawie. Trzecią nagrodę przyznano Michalinie Surowieckiej ze Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Jurkach.